چندی پیش ماموران امنیتی به موسسه صراط، دفتر چاپ و نشر آثار دکتر عبدالکریم سروش و همچنین موسسه معرفت و پژوهش حمله کرده، ضمن ضبط و انتقال اسناد و مدارک آن، دانشجویان حاضر در آن محل را ساعت ها مورد بازداشت و فشار و بازجویی قرار دادند.
این اقدام در در راستای فشارهای امنیتی و همه جانبه به خانواده دکتر عبدالکریم سروش، صورت گرفت که طی ماههای اخیر داماد وی توسط نیروهای امنیتی تحت فشار های روحی و جسمی قرار گرفت و از او خواسته بودند علیه همسرش (دختر سروش) و شخص سروش سخنانی بگوید و آنان را “فاسد و فاسق” بخواند تا از صدا و سیما پخش شود.

گفتنی است به جهت فشارهای وارده بر خانواده عبدالکریم سروش طی ماههای اخیر، فرزندان او مجبور به ترک کشور شده و دیگر خویشاوندان در هراس از تعقیب به سر می برند. تحلیل گران بر این باورند که علت اصلی اعمال فشارهای بی سابقه بر خانواده آین روشنفکر دینی، انتشار نامه های انتقادی و سرگشاده وی به آقای خامنه ای پس از انتخابات ریاست جمهوری خرداد ماه ٨٨ بوده است.

متن نامه سروش که در اختیار جرس قرار گرفت به این شرح است:

«خدا نیست، بخدا قسم خدا نیست، نیست…»

اینها کلماتی بود که با صدایی دردآلود از دهان حامد بیرون می آمد و آب در چشم من می نشاند. با جسمی ویران و روحی پریشان از ایران گریخته و در گوشه یی از دنیا پناهی جسته و اینک در تلفن خشم و درد خود را پیش من بیرون می ریخت. حامد گناهی نداشت جز اینکه چند سال پیش به خاندان ما پیوسته بود و با دخترم کیمیا پیوند همسری بسته بود. جوانی آرام و سر براه، قانع و متواضع، اهل سلامت و عافیت که نه سودای سیاست داشت و نه صفرای ریاست. پیاده میرفت و زیاده نمی خواست و در دریای پرتلاطم زندگی چندان دور از ساحل شنا نمی کرد. از پدری و مادری هر دو نیکوکار و آموزگار. ده ماه پیش بود که توفانی وحشی ناگهان تومار آرامش وی را در هم پیچید. باغ وحش ولایت، طعمه میخواست. دیوان با داغ و درفش به سراغش آمدند و وحشت ها به جانش افکندند و دست آخر دو راهه یی پیش پای او نهادند که :یا دست از جان بشوی ویا به صدا و سیما بیا و هر چه ما میخواهیم بگوی. از او دو چیز ناقابل(!) میخواستند: یکی اینکه فاش بگوید همسرش هرزه و هرجایی است و لذا شایسته طلاق. دیگر اینکه پدر همسرش (عبدالکریم سروش) «مردکی» است به اصناف رذایل آراسته و وابستگی ها به اجانب دارد و حرام خوار و ناپاک و دشمن شریعت و طریقت و حقیقت است و….

وحوش ولایت گمان می برند که «حلقه ضعیف زنجیر» را یافته اند و آنرا زود می شکنند و به صاحب دیوان گزارش پیروزی نمایان میدهندوپاداش فراوان میبرند، و چون مناعت و مقاومت حامد، پنجه قساوت شان را شکست، برای شکستن کامل او دست به کار شدند، روحش را رنجه و جسمش را شکنجه کردند (کمترینش آنکه یک شب تا صبح، برهنه در سردخانه یی، او را لرزاندند و ترساندند و…)

و عاقبت باحالی نزار و بدنی بیمار او را به خانه فرستادند. در خانه، گاه از قوت رنج و شدت اضطراب چنان بی تابانه سر را بدیوار می کوفت که نزدیک بود سر و دیوار با هم بشکنند. حالا هم که بگوشه یی در خارج خزیده است، هنوز کابوس داغ و درفش می بیند و دیوان درنده را همه جا در تعقیب خود می پندارد.

قصه پر غصه خود را که با من گفت از سر شرم و دلداری گفتم «خدا از آنان نگذرد». سخنم تمام نشده بود که عقده خشمش شکافت و بر من آشوفت که «آقای دکتر اسم خدا را نبرید، خدا نیست، نیست، نیست…». خدا در آن تاریکخانه کجا بود که من بی گناه و بی پناه زجر می بردم و ضجه میزدم و از او پناه می جستم و آن درندگان بی شرم با تمسخرشان مرا بیشتر می گزیدند و می دریدند؟

خدای واحد قهار چه میکرد آن وقت که آن سه دیو تبهکار، به نام خدا، در من افتادند و مرا بی جان کردند؟… می گفت و می گریست. حالا دیگر از هیچ کس شکوه نمی کرد. از خدا هم شکوه نمی کرد، خدایی که عجالتاً خفته یا مرده بود.

گویی مرا به چالش می کشید، مرا که عمری الهیات و فلسفه و عرفان تدریس کرده بودم. پیدا بود که نه تنها راحت و سلامتش را ستانده اند، وجدان و ایمانش را هم لرزانده اند، آشکارا چیزی در او تکان خورده و فروریخته بود. حادثه کوچکی نبود: خدا را جسته بود و نیافته بود! خسوف الوهیت را، مرگ را، بی پناهی را، شکنجه را، تزویر دینی را، قساوت بی امان را، شر عریان را، سبعیت بی مرز انسان را، همه را یکجا چشیده و آزموده بود. حقاً تجربه مهیبی بود.

او بدریا رفت و مرغابی نبود- گشت غرقه، دستگیرش ای ودود.

من گرچه خود از سبکباران ساحل نبودم، چنین گرداب هائلی را نیازموده بودم. دستم از همه جا کوتاه بود. دیدم کار از تئولوژی نمیرود. دلیری و دلداری دادمش که «بسا کسا که به روز تو آرزومند است». خرم باش که از دست ظالمان رهیده یی. «نجوت من القوم الظالمین». از جهنم گذشته بدرآی. مگذار تو را شکسته ببینند. برخیز. بلا و شکست را نخواسته بودی، حالا پیروزی و بهبودی را بخواه. الگوی دیگران شو. یوسف وار از چاه گرگان برآی و سلطانی کن. «جهدی کن و سرحلقه رندان جهان باش». از بی ادبان ادب بیاموز. سرهنگی کردن با عاجزان را دیدی، خود با عاجزان سرهنگی مکن. به آینده یی بیندیش که در دیار ما هیچ کس خفت و ذلت نبیند، هیچ کس شکنجه نشود، هیچ کس شکنجه گر نشود، هیچ حصار و حریمی بدست متجاوزان نشکند، هیچ کس بی پناهی و بی خدایی را چنین عریان تجربه نکند، هیچ حیوانی دین دار نشود و سبعیت و حیوانیت را زیور دینی ندهد و در پوستین خلایق نیفتد. گفتمش دین همچو شراب است. آن چنان را آن چنان تر می کند. حیوانها را حیوان تر و انسان ها را انسان تر می کند. آن حیوانات، آن وحوش ولایت، که با تو در افتادند البته دیندار بودند و منافق نبودند و درست همین دینداری، درندگی شان را افزون تر کرده بود. چون به نام خدا می دریدند. چون دریدن را نه بازیچه، نه حق بلکه تکلیف خود میدانستند. خواجگان مسند ولایت هم چنین اند. آنها هم قتل و غضب و تجاوز را تکلیف خود میدانند و برای آن «حجت شرعی» دارند و همین آنانرا خطرناک تر می کند. گفتمش اگر مشفقانه بنگری آن وحوش هم بیمارند، بیماران روانی حقارت دیده و طعم کرامت ناچشیده. آرزو کن که هوای دیار ما دیگر بیمار پرور نباشد، شهید پرور نباشد، نفاق پرور نباشد، ولایت پرور هم نباشد. به جای آن، عاقل پرور و خنده پرور و شفقت پرور باشد. آرزو هم کافی نیست، تکاپو کن.

گفتمش مصییت تو عظیم است. یک از صد را با من گفتی و من هم یک از صد آن بی شرمی ها را با خلق می گویم. بی هیچ گناهی خودت را بریان و کیمیایت را گریان کردند، زندگی تان را سوختند، کارتان را گرفتند به مصیبت تان نشاندند. به غربت تان کشاندند و بسوی آینده یی تاریک فرستادند. حالا جامه صبر بپوش که خود کیمیایی دیگرست.

صد هزاران کیمیا حق آفرید                                      کیمیایی همچو صبر آدم ندید

فراموش مکن که حجم ستم در آن دیار مصیبت دیده چندان عظیم است که قصه تو و حصّه تو «چو خشخاشی بود بر روی دریا».

سر تا سر دشت خاوران سنگی نیست                      کز خون دل و دیده بر او رنگی نیست

چشم نمناک و دل غمناک و جان سوخته خود را در کنار جان آن سوختگان بگذار و یاد آن مجروحان را مرهمی بر جراحات خویش کن. این  حاکمان حجاج صفت مگر کم قتل وتجاوز و تطاول وچپاول وغارت وجنایت ومصادره و اعدام  و رای دزدی وشهید دزدی و……..کرده اند؟مگر مادران داغداروپدران سوگواروفرزندان یتیم وهمسران بی جفت وزندانیان زخم دیده وخاندانهای فروپاشیده کم بوده اند؟به آنان بیندیش وبر آنان رحمت آور.  و با رسول علیه السلام بخوان که: خدایا ظالمان را بر ما چیره مکن و چون یونس در شکم نهنگ از حامدان و مسبحان باش.

از حامد خدا که پرداختم به خدای حامد پرداختم. گفتم:

آسوده خاطرم که تو در خاطر منی                             گر تاج میفرستی و گر تیغ میزنی

از من گمان مبر که بیاید خلاف دوست              ور متفق شوند جهانی به دشمنی

بارخدایا!

عاشقان از تو توقعی ندارند. عیسا و حسین و حلاج را در کوره عشق خود بگداز و خون بریز و باک مدار. «منت پذیر  غمزه خنجر گذار» تواند. اما عاقلان چطور؟ با ناخرسندی آنان چه می کنی؟ مگر خود به آنان حق احتجاج نداده یی؟ استغنای معشوقانه را برای عاشقان بگذار. عاقلان از تو حکمت و حجت و رحمت ومحبت  می خواهند.

میدانم که بلاها و شکنجه ها، گاه صلابت زا و طهارت آفرین اند «که بلای دوست تطهیر شماست». گاهی حتی عشق پرورند و رندان بلاکش را عاشق تر می کنند، اما خرد سوز و ایمان فرسا هم هستند. اگر عاشق را شاکرتر می کنند، عاقل را ستیزنده تر می کنند. میدانم که

گر جمله کائنات کافر گردند                            بر دامن کبریات ننشیند گرد

چون

کفر و دین هر دو در رهت پویان                       وحده لاشریک له گویان

و گمان ندارم که کفر کافران تو را غمناک یا ایمان مومنان تو را طربناک کند که برتر از شادی و غمی.

حالا که چنین است و تو چون ماه بر آسمان چنان ارتفاع گرفته یی و «دیدار می نمایی و پرهیز می کنی» که عارفان هم از جدائیت شکوه می کنند، و چنان در خسوف الوهیت و سحاب احتجاب رفته یی که پروای کفر و ایمان و غم و شادی خلایق را نداری، و چون گذشته دست تصرف در تاریخ دراز نمی کنی و عقاب و کیفری بر ظالمان فرو نمیزیزی… و حالا که گویی آدمیان را بخود وانهاده یی و آنان را به سر تازیانه یی نمی نوازی و عاقلان را ایماء و الهام داده یی که از تو انتظار دخالت و عنایتی نبرند، پس بر این بلاکشان باری فزون از طاقت منه و از عاقلان ناخشنود و شاکیان بی ایمان روی در هم مکش و کفرشان را کیفر مده. ظالمان خدافروش را که نمی گیری، مظلومان بی خدا را هم مگیر.

می بینی که از «منجنیق فلک سنگ فتنه می بارد» و حکم اندر کف رندان است و داعیان دین تو «بر هم افتاده چو ماران ز بر ماران» کفرپروری و ایمان سوزی می کنند و یوسفان را بگرگان میدهند و خلقی را به اسارت گرفته اند و شرارت می ورزند، انصاف ده که «حافظ» قران هم اگر زنده بود، به شکایتی خالص بسنده می کرد و از آن یار دلنواز «شکری را با شکایت» نمی آمیخت. بی چونی و استغنایی که در کار توست و حکمت و غایت و مصلحت را پس میزند چرا خرد را حیران نکند و زبان را به شکوه نگشاید و دل را به کفران نکشد؟

بلی ما تیره چشمان، به حکم بشریت، درازنای تاریخ و فراخنای هستی را نمی بینیم و از غایت امور بی خبریم اما با همین نفس که تو دادی دم از محاجه با تو میزنیم و  وام خرد میگزاریم و نه خائف بل واثقیم که از حلقه بندگان تو بیرون نمیرویم.

بار خدایا

از غزالی آموخته‌ام که هیچ‌کس را لعنت نکنم حتی یزید را، اما اینک فروتنانه

از تو رخصت می طلبم تا بر جمهوری کافرپرور اسلامی ایران، لعنت و نفرین  بفرستم.

خداوندا به احسانت به حق نور تابانت               مگیر .آشفته می گویم که جان بی تو پریشان است

تو مستان را نمی گیری پریشان را نمی گیری    خنک آن را که میگیری که جانم مست ایشان است

وگر گیری ور اندازی چه غم داری؟ چه کم داری؟ که عاشق هر طرف این جا بیابان در بیابان است

عبدالکریم سروش

اسفند 1389

ربیع الاول 1433

بسیجی دهن گاله

به امید خدا  بعد از سرنگونی رژیم دیکتاتوری علی گدا یک برنامه علمی تفریحی تلویزیونی درست میکنیم با حظور بسیجی دهن گاله و بعد برای زیباتر شدن برنامه سوالی طرح میکنیم به این شکل : به نظر شما حجم دهان این بسیجی دهن گاله چقدر است ؟

الف : 2 لیتر

ب: 5 کیلو گرم با توجه به ابعاد شیع مورد نظر

ج : احمدی نژاد

د : همه موارد

و پس از آزمایشات و رسیدن به جواب صحیح و دادن جوایز به کسی که درست پاسخ را انتخاب کرده بود از مردم دعوت میکنیم تا در انتهای برنامه با ریدن در دهان بسیجی دهن گشاد حجم واقعی آن را مشخص کنند.

آموزش ساخت کوکتل مولوتف در خانه
مواد لازم جهت ساخت کوکتل مولوتف در خانه:
1- بطري شيشه اي مانند شيشه نوشابه، دلستر، آبليمو یا … (سعی کنید دهانه بطری زیاد گشاد نباشد تا بستن آن راحت باشد)
2- ماده ژل سوختي از قبيل مخلوط بنزين و روغن موتور (تا کمی بیشتر از نصف بطری باید پُر شود)
3- يک تکه پارچه آغشته به سوخت که به عنوان فتيله عمل کند. (پارچه را باید گره بزنيد و با فشار درون دهانه بطري جاي دهيد تا هنگام پرتاب کوکتل مولوتف محتواي درون آن به بيرون پرتاب نشود يا از چوب پنبه براي محکم کردن درب بطري استفاده نماييد).

طرز تهيه کوکتل مولوتف:
روش ساخت يک کوکتل مولوتف قدرتمند، راهنمای ساده:
1- يک بطري شيشه اي (مثل بطري شيشه نوشابه، دلستر يا آبليمو) را برداريد. (سعی کنید دهانه بطری زیاد گشاد نباشد تا بستن آن راحت باشد)
2- داخل آن ژله سوختي ناپالم، (اگر نداريد {مخلوط بنزين و روغن موتور} يا {مخلوط بنزين و گازوييل}) بريزيد، به طوري که کمی بیشتر از نصف بطري پُر شود.
3- حال يک پارچه آغشته به بنزين يا گازوييل را داخل بطري قرار دهيد به طوري که داخل مخلوط ناپالم (يا بنزين و ..) قرار بگيرد و مقداري از آن هم از دهانه بطري بيرون بزند.
4- پارچه را از وسط گره بزنيد و با فشار درون دهانه بطري جاي دهيد تا هنگام پرتاب کوکتل مولوتف، محتواي ماده سوختی درون آن به بيرون پرتاب نشود يا از چوب پنبه براي محکم کردن درب بطري استفاده نماييد. (یکی از مهمترین بخش های ساخت کوکتل مولوتف همین محکم بستن درب بطری آن با چوب پنبه یا گره سفت است تا هنگام پرتاب محتویات سوختی بر روی شخص پرتاب کننده ریخته نشود!)
اکنون کوکتل مولوتف شما آماده است.
کافي است هنگام نیاز، سر پارچه کوکتل مولوتف را آغشته به بنزین یا گازوییل یا الکل کنید و آن را با فندک آتش زده و کوکتل مولوتف را به سمت نيروهاي مزدور سرکوب گر یا اماکن دولتی پرتاب کنيد تا شیشه بطري آن شکسته و متلاشي شود. (قبل از آتش زدن، سر پارچه را حتما مقداری آغشته به ماده سوختی مثل بنزین یا گازوییل کنید تا هنگام پرتاب، شعله آتش آن خاموش نشود)
در نتيجه اين پرتاب و شکستن شیشه بطری، ژل سوختي آتش گرفته و به اطراف پراکنده مي شود و همراه با آن حجم زيادي از آتش توليد مي شود که مهار آن بسيار سخت و ناممکن خواهد بود.
کوکتل مولوتف را مي توان براي مدت هاي طولاني نگهداري کرد و از اين نظر سلاح بي خطري به حساب مي آيد.

آموزش ساخت کوکتل مولوتف های پیشرفته ناپالم
توجه داشته باشيد در کوکتل مولوتف هايي که تنها از بنزين براي تهيه ماده سوختي استفاده مي شود، بنزين با شدت و حرارت زيادي مي سوزد اما شعله آن دوام زيادي ندارد و به سرعت فروکش مي کند. در نوع پيشرفته کوکتل مولوتف، به جاي سوخت معمولي، از ناپالم (Napalm) استفاده مي شود. از نظر تئوري ناپالم به ماده غليظي گفته مي شود که خاصيت اشتعال دارد.

ماده سوختی ناپالم را به روش هاي زير مي توان درست کرد:
1- مخلوط بنزين و روغن موتور
2- مخلوط بنزين و صابون مايع يا مايع ظرفشويي
3- مخلوط بنزين و پارافين
4- مخلوط بنزين و قير
5- مخلوط بنزين و استايروفوم (يونوليت)
6- مخلوط بنزين و چسب (سيريش يا چسب آهن)

*(منظور از مخلوط: به نسبت مساوي يا 60 به 40)

“کوکتل مولوتف ناپالم” با “کوکتل مولوتف بنزيني” تفاوتي از نظر ساخت ندارد. اما دوام شعله “کوکتل مولوتف ناپالم” بسيار بيشتر است و به علت خاصيت چسبندگي و غلظت زياد ناپالم، خاموش کردن آن بسيار مشکل مي باشد.

توجه: اگر هنگام آتش زدن پارچه سر بطري، آتش به ماده سوختي داخل بطري برسد امكان انفجار بطري وجود دارد. برای جلوگیری از این مورد باید درب بطری را خیلی محکم ببندید. برای این منظور پارچه را از وسط گره بزنيد و با فشار درون دهانه بطري جاي دهيد، یا با استفاده از چوب پنبه درب بطری را محکم مسدود کنید. بهتر است اگر مي خواهيد از اين اسلحه براي مقابله با نيروهاي مزدور سرکوبگر استفاده کنيد از قبل در محلي امن، براي پرتاب آن تمرين کنيد تا هنگام نبرد دچار مشکل نشويد.

- توصيه يک کوکتل مولوتف ساز بنزين و روغن موتوري در يک وبلاگ:
“براي نتيجه بهتر حتما بنزين و روغن موتور را با هم مخلوط کنيد، مثلا براي يک ليتر سوخت کوکتل مولوتف تقريبا 600 سي سي بنزين و 400 سي سي روغن موتور را با هم قاطي کنيد.”

- دستور العمل ساخت يک نمونه قدرتمند از کوکتل مولوتف ناپالم:

پرتاب ترک موتور در حين حرکت

پرتاب با دستکش

لعنت خدا بر هر چه مزدور ستمکار بي شرف. آمين

کوکتل مولوتف را مي توان براي مدت هاي طولاني نگه داري کرد و از اين نظر سلاح بي خطري به حساب مي آيد. بنابراين از اين سلاح بي خطر (مدل قدرتمند ناپالم) بسازيد و در منزل نگهداري کنيد تا وقت هجوم ناگهاني نيروها توان مقابله با آنها را داشته باشيد. به ياد داشته باشيد حتما دو سه بار بيرون از خانه (مثلا خارج از شهر) کوکتل مولوتف هاي دست ساز خود را پرتاب کنيد تا نحوه کار با آن را به خوبي فرا گيريد.

بهتر است اگر مي خواهيد از کوکتل مولوتف براي مقابله با نيروهاي مزدور سرکوبگر استفاده کنيد از قبل در محلي امن براي پرتاب آن تمرين کنيد تا هنگام نبرد دچار مشکل نشويد.

کوکتل مولوتف به زبان انگليسي: Molotov cocktail
Molotov bomb ، petrol bomb ، gasoline bomb ،‌ koktail molotowa

املاهاي غلط در فارسی براي کوکتل مولوتف:
کوکتل مولوتو ، کوکتل مولوتوو ، ککتل مولوتوف ، کوکتول مولوتوف ، کوکتل مولوتوف ، کوکتل مولوتون ، کوکتل مولتن ، کوکتل موروتف ، کوکتل موروتوف ، کوکتل مرتف ، کوکتل مورتوف ، ککتل ملوتوف ، ککتل ملوتوف ، کوکتل مولتف ، کوکتل ملتف ، ککتل ملتف ، کوکتل مولتوف ، ککتول ملوتوف

تصاویری از آشفته کردن اوضاع گاردي ها با کوکتل مولوتف در کشورهاي اروپايي:

این همه شغل خوب تو دنیا هست. آدم احمقی که بیاد مزدور بشه همین بلاها به سرش بیارن حقشه!!!

- آتش زدن مقر پليس و ماشين هاي پليس در ايران ظهر عاشوراي 1388: